Dagboek van een werkzoekende #6

werkloosHet is waar, werkloos zijn is geen pretje. Als ik dadelijk een werkloosheidsuitkering ontvang is mijn inkomen beduidend minder. Meer dan 30 procent minder dan ik op mijn rekening kreeg toen ik nog werkte. Ik zal mijn uitgaven moeten beperken. Moet een hobby zoeken die minder geld kost dan het verzamelen van vinyl. Geen obscure psychedelische garagerock elpees of punk- en new wave-singeltjes meer kopen. Minder vaak uit eten, en misschien weer wat abonnementen opzeggen. Jammer want ik ben gehecht aan mijn zaterdagkranten met al die mooie bijlagen en magazines. Minder boeken, minder concerten. Maar werkloos zijn heeft ook voordelen, zo blijkt nu, Dus de focus ligt op de voordelen. Ik ben niet hopeloos.

Zo kan ik werken aan mijn slaaptherapie. De opdracht van het Slaapwaakcentrum in Heemstede: ‘s avonds om twaalf uur naar bed en ‘s morgens, nou ja ‘s nachts eigenlijk, om vijf uur eruit. Dat doe ik dus en volgens mij levert het nog resultaat op ook. Als ik zou werken zou ik als een zombie op het werk rondlopen. Met zo’n opdracht, wat neerkomt op dat je jezelf moet uitputten, kan je niet werken. Tenminste, nog niet. Nu sta ik monter en fier om vijf uur naast mijn bed. Ik hoop dat ik met deze methode sneller in slaap val, sneller dan drie of vier uur in de nacht zoals ik gewend was. Soms viel ik om half zes pas in slaap en dan ging om kwart over zes de wekker om naar het werk te gaan. Dus ik kan nu gewoon werken aan een spoedig herstel. Dat is alvast één voordeel. Maar er zijn er meer.

Het tweede voordeel is dat ik energie heb om eens een uurtje te schoffelen in mijn tuin. Door gebrek aan vitaliteit en met een hernia-verleden kwam het daar nooit van. Maar elke dag een uurtje, als het weer het toelaat, is geen probleem. Zodra de vermoeidheid, door de weinige uren aan slaap, mijn lijf in kruipt, of ik rugpijn voel, stop ik gewoon en ga ik weer op zoek naar vacatures. Dan duik ik achter de pc met een bak koffie, op banenjacht.

Nog een voordeel van mijn werkloosheid; omdat ik van de diëtiste geen koolhydraten mag kan ik geen gewoon brood eten. Ik mag wel koolhydraatarm brood. Bij de lokale bakker hebben ze heerlijk brood, maar als ik die uit mijn werk zou moeten kopen is die al lang uitverkocht uiteraard. Nu loop of fiets ik om negen uur naar de bakker voor een heerlijk versgebakken koolhydraatarm broodje. Ook dat draagt bij tot een betere gezondheid.

Zo zie je maar, werkloosheid heeft ook mooie kanten. Ik kan weer een beetje gezond worden. Nog zo’n voordeeltje, ik kan aan mijn cursus Photoshop en Illustrator werken. Ik kan mijn dagelijkse rondje door de polder lopen of fietsen voor de nodige lichaamsbeweging. En wie weet kan ik nu eindelijk eens verder met het schrijven van mijn boek. Dat project staat door de lichamelijke en mentale vermoeidheid ook nog in de ijskast.

Wanneer ik aanspraak kan maken op een uitkering krijg ik minder dan 70 procent van mijn laatstverdiende loon, maar ik krijg er een dijk van een gezondheid voor terug, zeker weten.

 

 

Slapeloosheid doodt tijd en ambities

Insomnia1Het is alweer vier uur geweest en ik heb nog steeds niet geslapen. Ik ga mijn bed maar eens uit want dit schiet ook niet op. Wat houdt mij toch wakker? Vanochtend hoorde ik Hans Hamburger, een slaapdeskundige, op Radio 1 vertellen dat de helft van de Nederlanders niet goed slaapt. Volgens Hamburger houden veel mensen zichzelf wakker door in bed tv te kijken, door te bellen, of druk in de weer te zijn met multi-media. Ook door het drinken van alcohol voordat men naar bed gaat slaapt men niet. Dat doe ik allemaal niet, dus waar bij mij de oorzaak ligt weet ik nog niet. Dat gaan ze volgende week uitzoeken in het SlaapWaakCentrum in Heemstede.

Wat ik van de slapeloze nachten kan krijgen weet ik inmiddels wel. Hamburger waarschuwt dat onder andere de stofwisseling niet goed gaat. “Stoffen als insuline worden niet aangemaakt, het vetweefsel raakt in de war, mensen gaan meer eten waardoor mensen dikker worden. Je maakt geen antistoffen aan als je gevaccineerd wordt. En je bent meer gevoelig voor infecties en dat soort zaken”, zegt hij in het radio-interview.

Het is voor mij duidelijk dat dit nog maar een paar lichamelijke gevolgen zijn bij minder dan zes uur slaap per nacht. Omdat ik nachten heb van twee of drie uur slaap kreeg ik zelfs last van angstaanvallen, problemen met concentratie, en bovenal die lamlendige vermoeidheid. Al met al kwalen waardoor je erg ongezond wordt.

Een andere bijkomstigheid is dat je door de vermoeidheid al je ambities in de ijskast moet zetten. Het schrijven van mijn boek schiet er bij in, ik oefen thuis niet meer op mijn basgitaar, alleen nog in het oefenhok met de band, en ik ben te moe om elke dag een uur door de polder te lopen.

Afgelopen weekend heb ik genoten van prachtige wandelingen, heerlijke gerechten en geweldig gezelschap. Zondagavond was ik doodmoe van de achttien kilometer die we die dag gelopen hadden. Ik ging er van uit dat ik heerlijk zou slapen die nacht, maar heb ongeveer twee uur geslapen toen de wekker afliep om naar mijn werk te gaan. Ik stond op en viel letterlijk om van de slaap toen ik onder de douche stond. Toch maar weer even gaan liggen en mijn werk gebeld dat ik niet kan komen werken onder deze omstandigheden.

Nu maar hopen dat volgende week een oplossing gevonden wordt bij het SlaapWaakCentrum.

Gekmakende slapeloosheid

SlapeloosheidWat doet niet of nauwelijks slapen met een mens? Ik geloof dat ik dat meemaak nu. Om negen uur zo moe dat ik mijn ogen niet open kan houden, dus naar bed. Ik had er zin in, een lekker potje slapen. Maar zodra ik in bed lig is de vermoeidheid weg, toch heb ik waarschijnlijk nog een uurtje geslapen. En om kwart voor twaalf weer klaarwakker. Maar lekker blijven liggen want je weet maar nooit, misschien pak je nog wel een uurtje.

Nee, helaas, het zit er niet in. Nou dan maar even een bakje slaapverwekkende (zo beloofde de verpakking) thee gezet met honing. Ook nog maar zo’n rustgevende Valdispert Extra Sterk voor de Nacht-pil erin. Even in laten werken en hopen op resultaat, ik ga maar weer plat. Het leidt tot niets. De paniek slaat weer toe. Waar die paniek vandaan komt, ik heb geen idee. Paniek uit angst om nooit meer te kunnen slapen, of angst voor de angst. Straks ontwikkel ik nog een slaapfobie, dan durf je misschien niet eens meer naar bed te gaan. Uit angst dat de paniek weer toeslaat.

Ik moet eruit, trek mijn kleren aan en ga naar buiten. Dat lijkt dan altijd de enige oplossing. Vluchtgedrag, buiten is het veilig, buiten krijg je lucht. Even bewegen, wat lopen door het park, mijn postbus leegmaken. Het blijft eigenaardig, ‘s nachts door het park terwijl de normale mensen slapen. Het lijkt de enige oplossing, vluchten uit de situatie waar je je niet prettig voelt. Juist de plek waar je je het prettigst moet voelen, je eigen bed.

Geen idee wat er omgaat in het hoofd. Maar slapen doe ik niet, dan maar even een stukje typen. Wie weet wat het oplevert, in ieder geval dat gevoel uit mijn lijf laten verdwijnen. Het lijkt te werken, weer even tot rust gekomen. Het is inmiddels al weer kwart voor drie en ik ben klaarwakker. Luister naar muziek om me af te leiden. Over een paar uur gaat de wekker en moet ik weer naar mijn werk. Zal ik nog slapen vannacht of is dat uurtje na negenen weer mijn enige nachtrust geweest? En in mijn achterhoofd blijft die vraag rondspoken. “Je bent toch niet gek?”