Gedicht #8

Uit de bundel: Verdriet en Lijden aan Leed

Knock Out ( K te O) 

Ga ik dat nog eens meemaken

Iemand vinden die mij zo kan raken

Ik ben bang van niet

Iemand vinden met zo’n gevoel

Die zonder woorden weet wat ik bedoel

 

Is er iemand die in mij zit, zo in mijn hoofd

Iemand, zoals bij haar, bij wie mijn pijn verdoofd

Ik ben bang van niet

Iemand wiens tranen ik zo heb gevoeld

Iemand met wie ik heb gekroeld

 

Haar nieuwe vriend heeft geen idee

Hopelijk meer dan zijn trofee

Vandaar mijn verdriet

En ik mis haar elke dag

Haar geur, haar stem, haar lach.

 

Just to see her
Her smile, her touch
Her smell, her laugh

To see her
Her tears, her sorrow
Her faults, her doubts
I love them all

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Gedicht #4

Uit de bundel: Verdriet en Lijden aan Leed

Zin Tuig

Ik kan haar nooit meer zienZien

Degene die ik bemin

Mijn allerliefste vriendin

En zeker niet met een ander

Niet met Rob, Bob of Job of Sander

 

Ik kan haar nooit meer horenhoren

Ik ben haar kwijt

Die mooie stoere meid

Ze wil mij niet

Ze wil Jim, Wim of Pim of Piet

 

Ik kan haar nooit meer voelenvoelen

Iemand anders zit op mijn plek

Iemand anders kust haar nek

Vast heel veel mooier dan ik

Die Rick, Nick of Mick of Dick

 

Ik kan haar nooit meer ruikenruiken

Ze wordt slechts een herinnering

Mijn allerliefste lieveling

En ze wordt gelukkig zoals ik hoop

Met Bert, Bart, of Ben of Joop.