Dagboek van een werkzoekende #29

eigenbedrijfEen nieuw record. Afgelopen maandag kreeg ik om 12:35 uur de bevestiging dat mijn sollicitatie op de functie Redacteur Social Media was ontvangen. Normaal gaat er wat tijd overheen voordat een recruiter of werkgever heeft gewikt en gewogen of de sollicitant geschikt is. Maar wat is normaal? Om 12:51 uur kreeg ik het bericht: Onlangs heeft u gesolliciteerd naar de functie van Redacteur Social Media. Na een eerste selectie …. et cetera enfin afgewezen. Hoezo onlangs? U bedoelt: “nog geen 20 minuten geleden heeft u gesolliciteerd en binnen 20 minuten hebben wij in al onze wijsheid besloten dat u niet geschikt bent”. Helaas. Soms krijg ik het vermoeden dat een blik op mijn geboortedatum al een reden is om mijn sollicitatie ter zijde te schuiven. Maar dat is natuurlijk mijn idee, misschien is goed afgewogen of ik ervaring en kennis genoeg heb voor de functie.  En soms denk ik: “misschien hebben ze gelijk en ben ik niet gekwalificeerd voor zulke banen”. 

Vorige week vertelde ik mijn vriendin dat ik mij regelmatig schaam voor het feit dat ik geen volledige baan heb. Dat, wanneer ik alles over mocht doen, ik het heel anders zou doen. Niet gaan werken op mijn vijftiende om in de praktijk en met behulp van avondopleidingen een vak te leren. Maar te blijven leren om de kans op een baan te vergroten omdat ik dan gewoon een goeie opleiding heb. Ook al heb ik vanaf mijn vijftiende tot mijn vijftigste levensjaar altijd werk gehad met een redelijk salaris. Nu betaal ik de rekening dat opleidingen en cursussen die ik in de avonduren deed niet gewaardeerd worden als een H.B.O. opleiding. En eigenlijk is dat wel een logische gedachte.

Ik schaam mij soms omdat ik blijkbaar niet het lef of het vertrouwen heb om als ZZP’er aan de slag te gaan. Er zijn zoveel mensen (succesvol of niet) die ZZP’er zijn geworden omdat ze geen werkgever meer konden vinden. Sommige zeggen: “dat had ik jaren eerder moeten doen” en anderen zijn ondanks hun harde werk zo arm dat ze hulp nodig hebben om financieel de eindjes elkaar te knopen. En dat is dan gelijk mijn grootste angst. Geen geld om mijn hypotheek te kunnen betalen, mijn huis moeten verkopen en weer bij ma op zolder wonen. Gewoon een gebrek aan zelfvertrouwen.

Maar ik word, zolang ik geen werkgever kan vinden voor een volle werkweek, gedwongen om de stap te zetten. Dus verdiep ik mij in de informatie die de Kamer van Koophandel verstrekt, bezoek ik webinars bij ZZP hulpverleners, schreef ik mij in bij LinkedIn groepen voor ZZP-informatie en volg ik twitterberichten over alles en nog wat over werken als ZZP’er. Ik lees en lees en lees alles wat ik kan vinden. Eerder bezocht ik de informatiemiddagen en -avonden van het FNV en het UWV, over het starten van een eigen bedrijf. En in mijn netwerk zitten veel mensen die hun kennis met mij willen delen.

Maar voordat ik geld kan verdienen met het schrijven van levensverhalen, onderhouden van websites en het verkopen van grammofoonplaten en boeken moet ik ook op zoek naar een webinar, informatieavond of de gratis cursus: ‘Hoe leef ik zonder inkomen’.