Dagboek van een werkzoekende #28

UWV, Uitkering Wanneer je een tijdje ongewild ‘cliënt’ bent van het UWV en je vindt een envelop met het UWV-logo in je bus dan weet je dat er iets mis is. Zo heb ik gemerkt. In de vorige brief, zie Dagboek van een werkzoekende #25, beschuldigde het UWV mij van fraude en moest ik een boete van ruim €12.000,– betalen. Na een telefoongesprek mocht ik de brief als niet verstuurd beschouwen. Ze hebben werkelijk geen idee wat zo’n beschuldiging in een brief met de lezer doet. En afgelopen zaterdag vond ik weer een brief van het UWV in de bus. 

Je moet de brief toch openmaken om te lezen welk onheil er nu weer boven het hoofd hangt. Nee, ze sturen uiteraard geen brief met een compliment over de manier waarop je ondanks alle afwijzingen toch gewoon positief sollicitatiebrieven blijft schrijven. Het worden overigens steeds vaker bedelbrieven, ‘heeft u alstublieft, alstublieft, alstublieft een baantje voor mij?’ Tenminste zo voelt het. Hoe origineel kan je nog zijn, na bijna drie jaar sollicitatiebrieven schrijven? Het wordt steeds moeilijker om op ‘zenden’ te drukken wanneer je weer een brief met de digitale postbode meegeeft als je bijna kunt voorspellen dat je weer niet voor een gesprek wordt uitgenodigd. Gewoon onverstoord doorgaan, dus.

De kop van de UWV brief is: ‘Beslissing: herziening en betalingsregeling’. Herziening? Betalingsregeling? Ik heb met niemand van het UWV contact gehad over een herziening, laat staan een betalingsregeling. Bij uitleg blijkt het over gewerkte uren te gaan. Ik heb de gewerkte uren wel doorgegeven maar ze waren nog niet in het systeem verwerkt. Boven de tweede alinea staat een tussenkop:

‘U heeft te veel ontvangen’

Nou dat is een verrassing, ik vind het wel meevallen zoveel ontvang ik niet met mijn uitkering. Nu blijkt uit de brief dat ik €625,40 teveel heb ontvangen. De 16 uur die ik wekelijks werk bij Huuralarm heb ik uiteraard doorgegeven maar die uren hebben ze bij het UWV niet verwerkt. Het gaat om de periode 28 september tot en met 25 oktober, let wel, van het jaar 2015. Lees: Tweeduizendvijftien. Het UWV heeft een jaar na dato uitgevonden dat ik teveel betaald heb gekregen.

Je zou kunnen zeggen;” had je dat zelf niet kunnen zien?” Natuurlijk had ik dat zelf kunnen zien. Maar ik ben niet het type boekhouder dat elke keer wanneer er een transactie heeft plaatsgevonden ik mijn debet en credit ga narekenen. Ik vraag me af hoeveel mensen dat wel doen. Maar goed, strikt genomen had ik het kunnen weten.

Aan de andere kant had het UWV mij ook kunnen bellen. Ze hadden vorig jaar bijvoorbeeld kunnen zeggen:” Joh Etienne, heel vervelende allemaal maar nadat jij je gewerkte uren hebt ingevuld hebben wij daar helemaal niets mee gedaan. We hebben blindelings, zonder het nog eens te checken, te veel geld overgemaakt naar je rekening. Kunnen we iets bedenken om dat te veel betaalde bedrag weer recht te trekken?”

Verderop in de brief staat nog een ander bedrag. In de week van 4 april 2016 tot 10 april 2016 heeft het UWV €39,55 te weinig overgemaakt naar mijn rekening. Ja, dat kan dus ook. Daar heb ik overigens ook niets van gemerkt. Zoals gezegd, omdat ik niet elke transactie op mijn bankrekening controleer. Dus het te weinig betaalde bedrag wordt verrekend met het teveel ontvangen bedrag. En zonder enig overleg of iets van dien aard meldt het UWV dat ze vanaf augustus 2015 €73,23 inhouden op mijn uitkering.

Zodra het bedrag volledig is verrekend krijg ik weer een brief, zo zegt de schrijver van het UWV. Nou, dat is toch verdomd aardig. Dat ze die moeite dan gewoon nemen om mij een brief te sturen waarin staat dat ik mijn betaling voldaan heb.

Misschien moet Hans Böhm in de UWV radioreclame voor alle duidelijkheid eens zeggen. “Wanneer wij een domme blunder begaan, waar u als ontvanger van een uitkering helemaal niets aan kunt doen, zullen wij in geen geval contact met u opnemen om ons te verontschuldigen. We gaan ook geen betalingsregeling voorstellen die bij u past want wij van het UWV zien geen enkele reden om onze kostbare tijd te verdoen aan iets als algemeen geaccepteerde sociale omgangsvormen.” Dat is pas werken aan perspectief.

Deel gerust je mening