David Bowie 1947 – 2016

BowieHet is 1974, ik ben tien jaar oud, als ik voor het eerst het album Hunky Dory te horen krijg. In die tijd leer ik volwassen muziek kennen via G. Ik luister voor het eerst naar David Bowie, The Velvet Underground, Roxy Music en Steve Harley. De laatste drie zijn na een muzikaal hoogtepunt uitgespeeld, David Bowie blijft. Ik ontdek na Hunky Dory Ziggy Stardust en The Thin White Duke. Het is allemaal bijzonder, die vernieuwing, de constante kwaliteit. Dat zoeken naar een nieuwe manier om je creativiteit kwijt te kunnen. Er zijn maar weinig muzikanten die zichzelf telkens vernieuwen, zichzelf keer op keer uitvinden en daarbij garant staan voor kwaliteit, energie en het plezier van het muziek maken. 

Er is slechts één periode die ik heb overgeslagen, daar was ik David Bowie even kwijt. De vreselijke duetten met Tina Turner, Mick Jagger en Freddy Mercury. Na al die creativiteit en dan ineens een partijtje popdrek uitbrengen. Ik kan er niet naar luisteren. Het zal wel iets met geld te maken hebben. Er moet tenslotte ook brood op de plank. Gelukkig kwam hij weer verfrissend terug met Tin Machine. Mijn muziekheld was weer in ere hersteld. Ik kon weer luisteren naar nieuw werk waar ik blij van werd. Hij klonk zelfs weer Engels.

Onder invloed van de nieuwe muziek kwamen er albums met drum & bass ritmes, weer heel verfrissend. En toen het album Heathen verscheen was dat weer zo’n verrassing. Zo’n plaat of schijfje dat maandenlang op of in de speler ligt. Een plaat die je keer op keer kan luisteren. En dan is er tien jaar na Reality het bijzondere album The Next Day. Ik was wel heel teleurgesteld over de hoes. Maar nu ik in december bij David Bowie Is in Groningen ben geweest weet ik wat er met de hoes bedoeld wordt. De hoes past nu ineens wel bij het album. Het klopt.

En dan is het 8 januari 2016, zijn verjaardag wordt over de hele social media wereld gevierd. De plannen om het op die datum uitgebrachte album Black Star te gaan kopen worden gesmeed. En dan hoor ik op 11 januari dat David Bowie op 10 januari is overleden. Alles volgens plan zo lijkt het. De antwoorden liggen blijkbaar besloten in de tekst van Black Star. Er is geen tijd te verliezen, deze plaat maar zo snel mogelijk in huis halen. Om te vieren dat ik zoveel plezier heb beleefd met het luisteren naar David Bowie.

In het Groninger museum stond ik met kippenvel op mijn lijf te genieten van Rock & Roll Suicide op het grote scherm, dat was een bijzonder moment. Op zijn verjaardag post ik het lied op Facebook en het raakt me weer. Vandaag, na het nieuws over zijn overlijden, draai ik het lied nog eens en aangedaan in stilte bedank ik David Bowie voor zijn muziek.