Het vruchteloze concept Icedome

Icedome-Almere-impressieDe IJskoepel in Almere gaat dus niet door, het project dat nog zo gepromoot werd door de schaatsbond is ingestort. Het begint natuurlijk al met de naam. Welke zultkop bedenkt dat een schaatsbaan een ‘Icedome’ moet heten. En dan hebben ze ook nog bedacht dat de ‘Icedome’ zo’n raar Frans dakje op de ‘O’ moet hebben. Wie bedenkt dat? Ik zou graag eens met die man, want het zou wel weer een man zijn, praten en willen horen waarom. Of zoals Ischa Meijer het zou vragen;”Why?”

Ik neem stiekem aan dat de man in navolging van de Ziggo Dome dacht dat zo’n soort naam in Almere ook niet zou misstaan. Nooit eens gekeken naar wat een ‘dome’ nu precies is neem ik aan. Oh ja, er was in Londen natuurlijk een Millennium Dome, ook een mooie naam. Die ‘dome’ heet nu vanwege sponsorbelangen O2 Arena overigens. Maar dat is ook echt een ‘dome’, een koepel, een halve ronding als dak. Zoals ik in Seattle in The King Dome heb gezeten om een paar mooie honkbalwedstrijden te kijken. Het was een stadion met een half ronde overkapping, ook een koepel dus. Want dat is wat een ‘dome’ gewoon is, een koepel.

Hoe haalt iemand het dan in zijn hoofd om een vierkante doos, de Ziggo Doos, dan toch Ziggo Dome te noemen? Is het echt zo moeilijk? Ik weet het, er is oorlog ergens en er zijn belangrijkere dingen om ons druk om te maken maar zodra mensen vierkante of langwerpige gebouwen ‘Domes’ gaan noemen gaat dat in tegen elke vezel van mijn talige brein. Voor zover breinen vezels bevatten uiteraard, maar dat terzijde. En wat ben ik dan blij dat die verdomde Icedome in Almere nooit geboren is. Zodra die naam er aan hing bleek het al een vruchteloze poging tot conceptie, een ‘condome’, als het ware.

Dagboek van een werkzoekende #9

DSC_0198Ik heb nog een zolder vol met boeken. Boeken die ik graag zou bewaren maar ik heb er geen ruimte voor. Ik moet selecteren, welke houd ik en welke niet. Daarom bedacht ik dat ik mijn geschiedenisboeken maar ga opruimen. Alles over Germanen, Kelten, Grieken, Romeinen, Azteken, Inca’s, Noormannen en Vandalen, weg ermee, in de verkoop. Toen bedacht ik me dat het misschien niet mag van het UWV. Dat mijn boeken een extra inkomsten opleveren waardoor mijn uitkering gekort moet worden. Het gaat om een paar Euro per boek, maar toch. Omdat ik wilde ik weten wat de wetgever en uitkeringsverstrekker er van dacht heb ik het maar gevraagd.

Het antwoord van mijn Adviseur Werk:

U kunt niet zonder meer uw boeken verkopen. De tijd die u gebruikt om de boeken te verkopen , dient u op te geven als gewerkte uren. Deze uren worden in mindering gebracht op uw uitkering. Het lijkt mij niet erg rendabel om dergelijke activiteiten te bezigen.

Het gaat dus niet om extra inkomsten maar om de tijd die ik gebruik om boeken aan de man te brengen. Terstond voelde ik mij schuldig doordat ik kostbare UWV-tijd had verprutst met het doen van boodschappen, mijn plee gesopt, mijn krant gelezen en af en toe eens een bakkie gedronken bij mijn moeder. Nog mazzel dat ik zelden mijn auto was.

In mijn verweer maak ik de man duidelijk dat ik geen boekhandel ben begonnen. En vraag hem nog maar eens of ik tijd mag besteden aan huishouden, een heg snoeien en boodschappen doen. Want al die tijd kan ik niet besteden aan sollicitatie-activiteiten.

Wederom het antwoord van mijn Adviseur Werk van het UWV:

Ik heb uw bericht gelezen. U mag geen werkzaamheden verrichten, die ecomnomische waarde hebben en die u normaal gesproken ook niet had kunnen uitvoeren als u geen uitkering zou hebben gehad. Ook het verkopen van boeken in de avonduren mag dus niet, tenzij u dit al regelmatig deed voordat u werkloos werd. De heg knippen mag wel. Een verbouwing weer niet. De criteria die worden toegepast zijn dat u beschikbaar bent en blijft voor de arbeidsmarkt, dat u aan uw sollicitatieverplichtingen voldoet en dat u geen werkzaamheden verricht of uitbreid, die u als u niet werkloos zou zijn geweest, niet kunt uitvoeren. Daarbij is het niet van belang of deze werkzaamheden inkomen genereren.

Nu verkocht ik altijd al boeken die ik uitgelezen had maar de angst zat er goed in. Het UWV zit er goed bovenop en na een telefoongesprek werd mij nog eens te kennen gegeven dat agenten van de Dienst rommelmarkten en websites afstruinen op zoek naar werklozen die illegaal aan het werk zijn. Hij vertelde mij dat mijn uitkering met €500,– gekort zou worden met daarbovenop een boete van nog eens €500,–. Tel uit je winst. Daar moet ik heel wat boeken voor verkopen. Volgens mijn omgeving moet ik gewoon niets meer melden, maar ik ben geen fraudeur. Daar ben ik te bang voor, te claustrofobisch voor het cachot.

Na mijn afwijzing om vrijwilligerswerk te gaan doen in de bieb komt het UWV dus weer met een maatregel waardoor het gevoel dat ik in een relatief vrij land leef aardig gedempt wordt. Het evaluatiegesprek dat ik van de week op het Leidse hoofdbureau had leidt ook tot niets en stond ik binnen het kwartier weer buiten. Maar er is een lichtpuntje. Ik mag een nieuw verzoek voor vrijwilligerswerk bij de bibliotheek indienen omdat regelgeving omtrent vrijwilligerswerk zo schimmig is dat de Adviseur van Dienst het verzoek nog eens wil bekijken. Ik wacht op het groene licht maar verwacht vooralsnog helemaal niets.